โอ้โหดูตั้งชื่อดูเหมือนการ์ตูนช่องเก้ายังไงไม่รู้เรื่องของเรื่องก็คือตอนนี้กำลังเรียนเกี่ยวกับช่องท้องอยู่ชึ่งหน่วยกิจก็ปาไปห้าหน่วยบล็อกหัวใจที่เพิ่งผ่านพ้นไปก็ห้าหน่วยแต่ยังไม่รู้ชะตากรรมส่วนปล็อกก่อนหน้าพวกนี้สมองก็ห้าหน่วย..โด่ทำไมไม่ตั้งสิบหน่วยไปเลยหล่ะให้มันตายไปข้างหนึ่งเลยยย(โอ้ๆอย่าทำจริงนะคะทำจริงมีหวังผูกคอตายใต้ต้นมะเขือแน่)...อืมแต่จะทำไงได้มันก็คือชะตากรรมที่เราเลือกเองตัดสินใจเองและก็ต้องแบกรับมันเองมันไม่ได้ต้องทนแค่อีกสี่ปีจบเป็นจบแต่หมอเป็นอะไรที่ต้องเรียนรู้ตลอดชีวิต..เฮ้อยิ่งนิสัยเป็นคนร้ากกกกกการเรียนรู้อยู่ด้วย(ประชดได้อีก) แถมสอบนะก็บ่อยซะจนจะตายด้านแล้วเหมือนเข้าไปทำแบบสอบถามสอบเกือบจะทุกๆสองอาทิดได้ข่าวสิบสี่ม.ค.นี้สอบหนังสือยังไม่ได้แตะ...มันเหมือนเป็นวงจรชีวิตที่ทรมาณพอช่วงสอบก็ผีแพนด้าเข้าสิงต้องมานั่งอดหลับอดนอนเห็นหมาในห้องได้นอนแล้วอิจฉา(หมั่นไส้เลยปลุกมันเลย..หุหุ) เหมือนช่วงสอบจะไร้ซึ่งจิตวิญญาณเหมือนเป็นเครื่องจักรคนนะไม่ใช่คอมพิวเตอร์หัวความจุยังไม่ถึง512MBเลย..แล้วพอสอบเสร็จก็ได้ไปปลดปล่อยอารมแค่ช่วงเย็นหลังจากสอบเสร็จเพราะว่าความจริงอันแสนโหดร้ายอีกอย่างก็คือสอบเสร็จไม่มีปิดเทอมพรุ่งนี้เรียนต่อ..แล้วก็เรียนต่ออีกสองอาทิตย์เราก็จะกลับมาสู้วงจรชิวิตหมอดักแด้ต่อ..แต่ถ้าครั้งไหนโหดร้ายได้อีกก็หนึ่งอาทิตย์สอบ(อืมไม่รู้จะรีบไปไหนนักหนา)...เฮ้อแล้วลองคิดดูจะต้องเป็นแบบนี้ไปอีกจนกว่าจะเรียนจบก็อีกสี่ปีแถมยิ่งปีสูงไม่ได้ยิ่งหนาวเหมือนภูเขาแต่ยิ่งสูงยิ่งปิดเทอมน้อยจนแทบจะไม่มีปิดเลยอย่างดีปีสูงๆบิดอาทิดหนึ่งนี้ถือว่าเยอะนะ..เห็นไหมว่ามันเป็นความจริงอันแสนโหดร้าย...แต่ที่บ่นมาทั้งหมดก็เพื่อระบายอารมณ์..อ้าวไม่ใช่แหละๆที่พูดมาทั้งหมดก็เพื่อที่จะบอกว่าภายใต้ความจริงที่โหดร้ายนั้นมันก็คือความจริงที่น่ายินดีและภูมิใจ..เพราะทั้งหมดที่ทำก็ทำเพื่อที่จะได้เป็นหมอที่ดีในอนาคตเราจะต้องยุ่งเกี่ยวกับชีวิตของคนเลยนะทุกชีวิตมีค่าถึงแม้ว่าจะต้องผ่านความจริงที่โหดร้ายทั้งหมดนี้มาเพื่อเพียงสามารถช่วยใครคนหนึ่งให้ได้ถึงแม้ว่าจะแค่คนเดียวแต่มันก็คงเป็นสิ่งที่ดีและสุขใจที่สุดแล้วและก็คิดว่าคุ้มที่ต้องผ่านทุกอย่างที่ทำให้ต้องเสียทั้งเหงื่อและน้ำตา...เพราะชีวิตของคนเรามีค่าจริงๆ(อย่าลืมชีวิตสัตว์ก็มีค่าเหมือนกันนะ)...ก็หวังว่าเจี๊ยบจะสามารถรอดไปได้ถึงความจริงที่น่ายินดีและสุขใจนะคะ
ก็เหมือนกันค่ะทุกคนที่ตอนนี้กำลังเหนื่อยท้อแท้ต่อสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่ก็ขอให้สู้ๆนะคะท้อได้แต่อย่าถอยให้ลองมองข้ามสิ่งที่เราทำแล้วเหนื่อยอยู่ตอนนี้แต่ให้คิดถึงผลของมันเลยเมื่อเราทำมันสำเร็จเจี๊ยบคิดว่ามันน่าจะเป็นแรงผลักดันให้เราสู้ต่อไปได้ค่ะ...สู้โว้ยยยย!!!...เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ...อืมช่วงนี้เจี๊ยบคงแทบจะไม่มีเวลามาเล่นคอมเลยนะคะแต่ยังไงก็ขอขอบคุณทุกๆคนคะสำหรับกำลังใจและทุกอย่างเลยนะคะ ^_^